کارتریج و سوزن تتو

تفاوت RL، RS، RM و M1؛ راهنمای رمزگشایی کد سوزن تتو

سوزن کارتریج تتو AK

روی جعبه نوشته 1207RL و روی جعبه کناریش 1213RM. فروشنده می‌پرسد کدام را می‌خواهید و شما فقط می‌دانید که قرار است یک طرح با خط تمیز و کمی سایه کار کنید. این دقیقاً همان لحظه‌ای است که ندانستن کد سوزن تتو گران تمام می‌شود، چون یا چیزی می‌خرید که لازم ندارید یا وسط کار متوجه می‌شوید ابزار مناسب در دستتان نیست.

خبر خوب این است که این حروف قراردادی و قابل حفظ هستند. هر کدام فقط یک چیز را توصیف می‌کنند: اینکه سوزن‌ها در نوک کارتریج چطور کنار هم چیده شده‌اند. همین. تفاوت RL و RS و RM و M1 در واقع تفاوت چهار نوع چیدمان هندسی است و هر چیدمان، یک رفتار مشخص روی پوست تولید می‌کند.

در ادامه هر چهار حرف را باز می‌کنیم، جای گروه F یا فلت را هم مشخص می‌کنیم، نشان می‌دهیم RM در عمل چه فرقی با M1 دارد و در آخر یاد می‌گیرید یک کد کامل روی جعبه را از چپ به راست بخوانید. اعداد گیج و تعداد سوزن موضوع جداگانه‌ای است و فقط در حد اشاره به آن می‌پردازیم.

پاسخ کوتاه: RL، RS، RM و M1 یعنی چه؟

این چهار حرف، چیدمان سوزن‌ها را توصیف می‌کنند. RL یعنی راند لاینر؛ سوزن‌ها در یک دایره فشرده کنار هم قفل شده‌اند و برای خط ساخته شده‌اند. RS همان دایره است اما با فاصله بازتر برای سایه. M1 دو ردیف موازی است برای پوشاندن سطح، و RM همان مگنوم است با نوک قوسی که لبه‌ها را محو می‌کند.

کدنام کاملچیدمان سوزن‌هاکار اصلی
RLRound Linerدایره فشرده، سوزن‌ها چسبیده به همخط تمیز و پیوسته
RSRound Shaderدایره با فاصله بیشتر بین سوزن‌هاسایه متمرکز، خط ضخیم
M1Magnum تک‌ردیفدو ردیف موازی با چیدمان یک‌درمیانسایه‌زنی و پرکاری سطح
RMRound یا Curved Magnumمگنوم با نوک قوسیسایه نرم با لبه محو
FFlatیک ردیف صافخط ضخیم مستقیم، کار هندسی

یک کد کامل روی جعبه را چطور بخوانیم؟

کد روی جعبه معمولاً سه بخش دارد و همیشه به همین ترتیب نوشته می‌شود: اول شماره گیج که قطر هر سوزن را می‌گوید، بعد تعداد سوزن، و در انتها حروف پیکربندی. برای نمونه در 1207RL، عدد 12 گیج است، عدد 07 تعداد سوزن است و RL پیکربندی.

  1. دو رقم اول: گیج سوزن. رایج‌ترین‌ها 08 و 10 و 12 هستند.
  2. دو رقم دوم: تعداد سوزن در گروه؛ 03 یعنی سه سوزن، 09 یعنی نه سوزن.
  3. حروف انتها: پیکربندی؛ یعنی سوزن‌ها چطور کنار هم چیده شده‌اند.
  4. حروف اضافه پس از پیکربندی: اغلب مربوط به طول تیپر یا سری خاص تولیدکننده است، نه چیدمان.

بعضی برندها عدد تعداد سوزن را بدون صفر می‌نویسند، پس ممکن است به جای 1207RL ببینید 12-7RL یا 7RL. ترتیب اجزا تقریباً همیشه ثابت است، پس اگر فقط حروف پایانی را بخوانید، مهم‌ترین اطلاعات را دارید. مجموعه کامل این کدها را در دسته سوزن و کارتریج تتو می‌توانید کنار هم ببینید.

RL چیست و چرا برای خط ساخته شده است؟

در RL سوزن‌ها در یک دایره چیده شده و تا جای ممکن به هم نزدیک شده‌اند، طوری که نوک‌ها تقریباً یک نقطه واحد را می‌سازند. نتیجه این است که جوهر در یک نوار باریک و متمرکز تحویل داده می‌شود و لبه خط تمیز درمی‌آید.

وقتی کاری دارید که مرزهای طرح باید قاطع باشند و در طول زمان پخش نشوند، RL انتخاب پیش‌فرض است: طرح‌های سنتی با دورخط مشخص، لترینگ، اثر انگشت و جزئیات بسته. برای خط خیلی نازک از گروه‌های کم‌تعداد و برای خط ضخیم‌تر از گروه‌های پرتعدادتر استفاده می‌شود.

یک نکته مهم در کار با RL این است که زاویه دست باید ثابت بماند. چون گروه دایره‌ای است، چرخاندن دستگاه روی محور خودش عرض خط را عوض نمی‌کند، اما تغییر زاویه نسبت به پوست بلافاصله روی عمق و پیوستگی خط اثر می‌گذارد.

RS چه فرقی با RL دارد؟

فرق اصلی در فاصله بین سوزن‌هاست. در RS همان چیدمان دایره‌ای را دارید، اما سوزن‌ها کمی بازتر قرار گرفته‌اند. همین فاصله کوچک باعث می‌شود جوهر در سطح کمی پخش‌تر بنشیند و لبه اثر، قاطعیت RL را نداشته باشد.

در عمل، RS وقتی به درد می‌خورد که می‌خواهید سایه‌های کوچک و متمرکز بسازید؛ جاهایی که مگنوم بزرگ است و RL خشک و خطی عمل می‌کند. داخل یک برگ کوچک، داخل حروف در لترینگ، سایه زیر یک جزئیات کوچک، همه قلمرو RS هستند.

برخی آرتیست‌ها از RS برای خط هم استفاده می‌کنند، مخصوصاً وقتی خط ضخیم با لبه کمی نرم می‌خواهند. این کار اشتباه نیست، اما اگر هدفتان خط بسیار تیز است، مسیر را سخت کرده‌اید.

M1 یا مگنوم چگونه چیده شده است؟

در M1 سوزن‌ها در دو ردیف موازی قرار می‌گیرند و نسبت به هم یک‌درمیان جابه‌جا شده‌اند؛ یعنی هر سوزن ردیف بالا در فاصله بین دو سوزن ردیف پایین می‌نشیند. این چیدمان یک نوار عریض و نسبتاً یکنواخت می‌سازد که در هر پاس، سطح بیشتری را پوشش می‌دهد.

نوک M1 صاف است، یعنی همه سوزن‌ها تقریباً در یک صفحه مستقیم قرار دارند. همین موضوع قدرت و ضعفش است. قدرتش این است که وقتی کاملاً صاف روی پوست می‌نشیند، همه سوزن‌ها همزمان کار می‌کنند و پرکاری سریع است. ضعفش این است که دو لبه کناری می‌توانند در مرز حرکت، یک خط مشخص روی پوست جا بگذارند.

مگنوم تک‌ردیفه و دوردیفه

در قرارداد رایج، M1 به مگنوم تک‌ردیفه اشاره دارد و M2 به مگنوم دوردیفه که سوزن‌ها فشرده‌تر و نزدیک‌تر چیده شده‌اند. مگنوم دوردیفه جوهر را متراکم‌تر تحویل می‌دهد و رنگ را زودتر می‌نشاند، اما ترومای بیشتری هم تولید می‌کند و برای گرادیان خیلی نرم مناسب نیست.

قاعده ساده: اگر هدف پر کردن سریع و رنگ تخت است، چیدمان فشرده‌تر جواب می‌دهد. اگر هدف سایه نرم و محو است، چیدمان بازتر و قوسی کنترل بیشتری می‌دهد.

RM در عمل چه فرقی با M1 دارد؟

هر دو مگنوم هستند، اما نوک RM قوسی است؛ یعنی سوزن‌های میانی کمی جلوتر از سوزن‌های کناری قرار دارند و یک قوس ملایم می‌سازند. این یک تغییر کوچک به نظر می‌رسد اما در دست کاملاً متفاوت حس می‌شود.

نتیجه عملی قوس این است که لبه‌های دو طرف نوار جوهری محو می‌شوند. پس وقتی پاس‌های کنار هم می‌زنید، محل اتصال دیده نمی‌شود و خطوط موازی روی کار نمی‌ماند. همین موضوع RM را به انتخاب پیش‌فرض بسیاری از آرتیست‌های بلک اند گری تبدیل کرده است.

در مقابل، M1 روی سطوح صاف و پهن که می‌خواهید سریع پر کنید کاراتر است، چون تمام عرض نوار به طور موثر درگیر پوست می‌شود. اگر فقط یک مگنوم در جعبه‌تان جا می‌شود، برای بیشتر کارها RM انتخاب مطمئن‌تری است.

معیارM1RM
شکل نوکصافقوسی
لبه اثرمشخص‌ترمحوشونده
خطر خط موازی در پاس کنار پاسبیشترکمتر
سرعت پرکاری سطح صافبالاترکمی کمتر
کار روی سطح منحنی بدندشوارترراحت‌تر
مناسب برایپکینگ و رنگ تختگرادیان و سایه نرم

F یا فلت کجای این خانواده می‌ایستد؟

در پیکربندی F سوزن‌ها در یک ردیف صاف و کنار هم لحیم شده‌اند. نتیجه، یک لبه تیغ‌مانند است که خط ضخیم و کاملاً مستقیم می‌دهد. این گزینه در کارهای هندسی، سبک‌های گرافیکی و برخی کارهای قبیله‌ای کاربرد دارد، اما در جعبه ابزار بیشتر آرتیست‌ها جزو موارد خاص حساب می‌شود.

تفاوت کلیدی F با مگنوم این است که مگنوم دو ردیفی طراحی شده تا جوهر را نرم و پخش بنشاند، اما فلت طراحی شده تا یک مرز قاطع بسازد. اگر از فلت برای سایه نرم استفاده کنید، خطوط موازی روی کار می‌ماند.

برای هر کار، کدام پیکربندی؟

این جدول را می‌توانید معیار اولیه قرار دهید و بعد براساس سبک خودتان تغییرش دهید. هیچ جدولی جای تمرین روی پوست مصنوعی را نمی‌گیرد.

کاری که می‌خواهید انجام دهیدپیکربندی پیشنهادیدلیل
خط نازک و جزئیات ریزRL کم‌تعدادتمرکز جوهر در یک نقطه
دورخط ضخیم و قاطعRL پرتعدادعرض بیشتر با لبه تمیز
سایه داخل فضاهای تنگRSکنترل متمرکز در سطح کوچک
گرادیان نرم بلک اند گریRMلبه محو و نبود خط اتصال
پرکاری سطح بزرگ و رنگ تختM1درگیری کامل عرض نوار
خط ضخیم کاملاً مستقیم و هندسیFلبه تیغ‌مانند
ترمیم و پر کردن نقاط کوچکRS یا RM کوچکمانور در فضای محدود

دقت کنید که هر ردیف این جدول با انتخاب سایز مناسب کامل می‌شود. یک RM با هفت سوزن با یک RM با بیست و سه سوزن دو ابزار کاملاً متفاوت هستند، حتی اگر حروف یکسان باشد. در بخش سوزن و کارتریج هر پیکربندی در چند سایز موجود است و مقایسه را ساده‌تر می‌کند.

آیا همین کدها روی سوزن کلاسیک هم صدق می‌کنند؟

بله. این قرارداد از دنیای سوزن‌های لحیم‌شده آمده و بعد به کارتریج منتقل شده است. پس اگر روی بسته سوزن کلاسیک هم عبارت 1207RL را دیدید، دقیقاً همان چیدمان را توصیف می‌کند. تفاوت در قالب محصول است، نه در معنای کد.

تنها نکته‌ای که باید حواستان باشد این است که در سوزن کلاسیک باید تیوب متناسب با همان پیکربندی را هم داشته باشید. یک سوزن مگنوم در تیوب گرد جا نمی‌شود، در حالی که در کارتریج این تطابق از پیش انجام شده است.

گام به گام: از طرح به پیکربندی درست

قبل از هر جلسه، دو دقیقه وقت بگذارید و طرح را به اجزای اجرایی تقسیم کنید. این کار از عوض کردن پی‌درپی کارتریج در وسط کار جلوگیری می‌کند.

  1. طرح را نگاه کنید و مشخص کنید چند وزن خط دارد: فقط یک وزن، یا نازک و ضخیم کنار هم.
  2. برای هر وزن خط، یک RL انتخاب کنید و همان دو را تا پایان خط‌کشی نگه دارید.
  3. سطح‌های سایه را جدا کنید: سطح بزرگ به RM یا M1 می‌رسد و سطح تنگ به RS.
  4. تصمیم بگیرید لبه سایه باید محو باشد یا مشخص؛ محو یعنی RM و مشخص یعنی M1.
  5. اگر طرح مرز هندسی یا نوار مستقیم دارد، جای یک F را در لیست باز کنید.
  6. لیست نهایی را بنویسید و از هر کدام یکی بیشتر بردارید؛ در جلسات طولانی همیشه یکی خراب می‌شود.
  7. قبل از شروع، هر پیکربندی را روی دستگاه تتوی خودتان ببندید و تنظیم را یک بار چک کنید.

اشتباهات رایج در انتخاب پیکربندی

  • سایه‌زدن با RL پرتعداد. نتیجه: لکه‌های دایره‌ای تیره که در ترمیم هم به سختی یکدست می‌شوند.
  • خط‌کشی با RS به خیال اینکه فرقی ندارد. نتیجه: خط در طول زمان پخش می‌شود و طرح تیزی خود را از دست می‌دهد.
  • استفاده از M1 روی سطوح منحنی مثل بازو و ساق پا. نتیجه: فقط بخشی از عرض نوار درگیر می‌شود و پرکاری لکه‌دار درمی‌آید.
  • عوض کردن پیکربندی بدون تغییر تنظیم. نتیجه: مگنوم به مقاومت بیشتری از راند لاینر نیاز دارد و با تنظیم خط، کم‌جان کار می‌کند.
  • خرید فقط یک پیکربندی و زور زدن برای همه کارها. نتیجه: زمان کار طولانی می‌شود و پوست بیشتر از لازم کار می‌خورد.
  • اشتباه گرفتن حرف پیکربندی با حروف تیپر. نتیجه: فکر می‌کنید دو محصول متفاوت خریده‌اید، در حالی که فقط شیب نوک فرق دارد.
  • رفتن سراغ گروه‌های خیلی بزرگ در ماه‌های اول. نتیجه: کنترل زاویه سخت می‌شود و لبه نوار پوست را می‌خراشد.

نکات کاربردی که در کتاب‌ها نوشته نمی‌شود

اول اینکه بین دو برند، یک کد یکسان لزوماً حس یکسان نمی‌دهد. میزان فاصله در RS و میزان قوس در RM بین تولیدکنندگان کمی فرق دارد. برای همین وقتی برند عوض می‌کنید، دو جلسه طول می‌کشد تا دوباره دستتان تنظیم شود.

دوم اینکه برای گرادیان‌های بلند، RM را با زاویه کمتر نسبت به پوست بگیرید تا فقط قسمت قوسی نوک درگیر شود. همین تغییر زاویه، بدون عوض کردن کارتریج، یک مگنوم را به دو ابزار متفاوت تبدیل می‌کند.

سوم اینکه رفتار جوهر روی پیکربندی‌های مختلف یکسان نیست. یک خاکستری رقیق در مگنوم روان و قابل کنترل است، اما همان رقت در RL ممکن است خط را بی‌جان کند. مجموعه رنگ و جوهر تتو را همیشه متناسب با کاری که می‌کنید آماده کنید.

چهارم اینکه در کار میکروپیگمنتیشن، همین حروف را می‌بینید اما در مقیاس بسیار کوچک‌تر و معمولاً در گروه‌های تک یا سه‌تایی. محصولات مربوط به آن در دسته تجهیزات PMU جدا شده‌اند و نباید با کارتریج بدن جابه‌جا شوند.

پنجم اینکه یک دفترچه کوچک نگه دارید و برای هر کار، کد کارتریج و نتیجه ترمیم‌شده را یادداشت کنید. بعد از پنجاه کار، این دفترچه از هر مقاله‌ای دقیق‌تر به شما می‌گوید کدام پیکربندی برای دست شما جواب می‌دهد.

پرسش‌های پرتکرار درباره کد سوزن تتو

برای خط‌کشی RL بهتر است یا RS؟

برای خطی که باید سال‌ها تیز بماند، RL. چون سوزن‌ها فشرده‌اند، جوهر در یک نوار باریک جمع می‌شود و لبه کمتر پخش می‌شود. RS را زمانی انتخاب کنید که عمداً خط ضخیم با لبه نرم می‌خواهید یا قرار است بلافاصله روی همان خط سایه بزنید.

اگر فقط بخواهم دو نوع داشته باشم، کدام دو تا؟

یک RL برای خط و یک RM برای سایه و پرکاری. با همین دو می‌توانید بخش بزرگی از کارهای رایج را تمام کنید. وقتی محدودیت‌های این دو را در عمل حس کردید، آن وقت RS و M1 را اضافه کنید، نه زودتر.

معنی حروف اضافه بعد از RM یا RL چیست؟

این حروف معمولاً به طول تیپر یا سری خاص تولیدکننده اشاره دارند و چیدمان سوزن را عوض نمی‌کنند. اگر دو جعبه یک پیکربندی دارند و فقط در حروف انتهایی فرق دارند، معمولاً تفاوت در شیب نوک است نه در نوع گروه.

آیا می‌شود با مگنوم خط کشید؟

می‌شود اما نتیجه خط تتو نیست. لبه کناری مگنوم می‌تواند یک مرز مستقیم بسازد و بعضی آرتیست‌ها از این تکنیک برای مرزبندی سطح استفاده می‌کنند، اما برای دورخط اصلی طرح قابل اتکا نیست. برای خط سراغ RL بروید.

چرا بعضی می‌گویند RM همان مگنوم کرو، بعضی می‌گویند راند مگنوم؟

هر دو اسم به یک محصول اشاره دارند. در بازار، عبارت‌های مختلفی برای توصیف نوک قوسی استفاده شده است و در عمل همه همان چیز را می‌گویند: مگنومی که سوزن‌های میانی آن اندکی جلوتر هستند.

آیا برای هر پیکربندی باید ولتاژ را عوض کنم؟

در عمل بله. هرچه تعداد سوزن بیشتر و سطح درگیر بزرگ‌تر باشد، مقاومت بیشتری مقابل سوزن هست. تنظیمی که برای یک RL سه‌تایی درست بود، روی یک مگنوم پرتعداد کم‌جان حس می‌شود و جوهر درست نمی‌نشیند.

جمع‌بندی

تفاوت RL و RS و RM و M1 در یک جمله خلاصه می‌شود: چیدمان سوزن تعیین می‌کند جوهر در چه شکلی روی پوست می‌نشیند. دایره فشرده خط می‌دهد، دایره باز سایه متمرکز، مگنوم صاف پوشش سریع و مگنوم قوسی سایه با لبه محو. اندازه و تعداد سوزن را در راهنمای سایز سوزن و کارتریج و ساختار بدنه را در انواع کارتریج تتو دنبال کنید.

امروز یک کار ساده انجام دهید: جعبه کارتریج‌هایتان را باز کنید و کد هر کدام را بخوانید و کنارش بنویسید برای چه کاری است. هر کدام را نتوانستید به یک کاربرد مشخص وصل کنید، همان محصولی است که بی‌هدف خریده‌اید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *